poehee, de tijd vliegt. het is alweer 2010. Ondertussen een beetje weg van het bloggen hier op web-log, veel meer te vinden op hyves. Ben het hier ook een beetje kwijt, mijn pagina ziet er ook uit als crap…hehe
maar toch liggen hier al mijn mooie herinneringen aan spannende, mooie, maar ook verdrietige tijden…..
In ere houden dus.
het is vandaag 21 augustus. Een mooie datum. Vijf jaar geleden ging ik toen met een speciaal iemand naar de film. Het begin van mijn nieuwe leven eigenlijk. De aanloop naar mijn leven nu. De aanloop naar mijn gezin.
Na 21 augustus, 5 jaar geleden, is het wel minder geworden met bloggen. Maarja, alles heeft een reden. Ook bloggen.
Bijna is 2008 weer achter de rug. De tijd vliegt. Wat is er veel gebeurd sinds het begin van mijn weblog. Reflectie. Reflectie. Ik ben blij met mijn leven zoals het nu loopt. Lieve man, twee super kindjes. Huisje-Boompje-Beestje gevoel is compleet. Nog altijd spannend. Tuurlijk is er ook verdriet. Verdriet over mensen die er niet meer zijn. Soms ook een beetje teleurstelling van: waarom ben ik Besa niet eerder tegengekomen in mijn leven, dan was alles al veel eerder zo mooi geweest.
Maar goed, 2009 kom maar op!
Vandaag weer een verjaardag van Donja, zonder haar. Het went, maar missen blijf ik haar toch!
Ik ben zo weinig nog maar het gara-loggen dat ik niet eens meer weet hoe het werkt..ai ai ai.
Maar het gaat goed met mij. Ik geniet van mijn gezin!!!
jippie jippie. En het is warm (dat is eigenlijk minder jippie).
daaag
huisje, boompje, beestje….
en doooooodmoe zijn van het gehuil van de nieuwe baby s’nachts. Maar wel een baby die blakend gezond is…
En moe zijn van de grenzeloze energie van de kleine meid…….heerlijk………
en dan tevreden en gelukkig met je man de dag doorpraten……..!
Lang niks meer geschreven. Komt omdat ik te veel andere zaken aan mijn hoofd heb, maar ook omdat ik bijvoorbeeld actief ben op Hyves (is veel interactiever dan web-log), en omdat ik een eigen site bij hou voor mijn dochtertje. Toch kan ik niet zomaar afscheid nemen van mijn weblog. We hebben al veel meegemaakt samen. Veel van mijn gevoel kon ik er kwijt. Vaak verpakt in taal die alleen ik begrijpen kon. Ik lees nog wel eens oude blogjes door. Het is nu weer bijna 24 maart. De dag van het afscheid van Donja. (2 jaar geleden nu alweer). Deze log was ik in eerste instantie ook begonnen op 24 maart, jaren terug. In al die jaren veel meegemaakt. Vervelende dingen, verdrietige dingen. Maar natuurlijk ook mooie ontmoetingen, spannende ontwikkelingen, nieuw geluk. etc. Misschien is dat nu wel de reden dat ik hier minder ben: ik ben perfect gelukkig met mijn leven nu. Misschien is er daardoor minder te melden?
Wat is levenslang voor een boef die kinderen heeft vermoord? Gisteren was er een nieuwsitem over het feit dat levenslang gevangenisstraf krijgen eigenlijk inhumaan is. Je neemt de persoon alle hoop op een toekomst af. Elke dag zou een herhaling zijn van de vorige. Er werd een rijtje moordenaars opgenoemd. De een had een aantal mensen verkracht en vermoord. and so on. de ondertoon was een beetje van: toch wel zielig dat die persoon nu zijn leven lang vast zit. Alsof dat niet zou mogen. Maar een kind beroven van zijn leven, mag dat dan wel? Dat kind heeft geen lang leven gehad…………..
Ik werd er echt heel erg boos om.
Internationale vrouwendag. Zou dit alleen gevierd worden door de sterke vrouwen? De vrouwen die oceanen zijn overgevlogen, bergen beklommen hebben, stormen getrotseerd hebben? Vrouwen die goede universiteiten bezocht hebben, mooie banen gekregen hebben? Zijn het deze vrouwen die een weg moeten banen voor die vrouwen die het zoveel moeilijker hebben? Vrouwen in Afrika die hun kindjes zien sterven? Vrouwen in Nederland die wanhopig op zoek zijn naar hun vermiste kinderen? Ik weet ook helemaal niet wat ik wil zeggen. Moest er vannacht opeens aan denken.
